|
Soms komen sprookjes tot leven...
|
||
Zondagmorgen, 5 februari;
ik ontwaak in een witte wereld, er ligt nog een
dun laagje sneeuw en het is koud. De heldere blauwe vrieslucht bergt de
belofte van een mooie dag in zich. Ik kleed me warm aan en ga op weg naar
de bezinningssamenkomst met Thé Tjong-Khing. Na aankomst merk ik dat
gelukkig een groot aantal mensen de kou heeft getrotseerd; de voor de
gelegenheid omgebouwde zaal is behoorlijk gevuld. Hij is naar eigen zeggen geen man van woorden maar van beelden. Met zijn tekeningen neemt hij ons mee naar zijn wereld van sprookjes en mythen. Hij betoont zich een groot verteller met enkele snel en raak geplaatste lijnen waarin emotie en spanning de boventoon voeren. Ik merk hoe ook het publiek om me heen geboeid is door zijn verteltrant en zijn grote tekentalent. Ik heb het gevoel dat Thé Tjong-Khing het kind in iedereen weet op te roepen. Links en rechts krijgt hij reacties op zijn verzoek om input die hij in een ommezien verwerkt in sprekende beelden. Na afloop wordt ruim ingeschreven op de intekenlijsten van de diverse boeken die daar ter inzage liggen. Het was een prachtige ochtend die op verzoek van de gastspreker met zang werd omlijst. Ik dank de heer Thé Tjong-Khing en Karin Vogelaar voor een sprookjesachtige ochtend en complimenteer initiatiefneemster Rietje Knaap. In de avond, tijdens het schrijven van deze korte impressie, hoor ik op het nieuws dat de vorst zal aanhouden; op een geheime plaats in Friesland wordt vergaderd over een mogelijke Elfstedentocht, voor het eerst sinds 1997. Spannend... over sprookjes gesproken... Toine Kappelhof |